18 oct. 2012

MADE IN GALIZA



Sende Sende

 Un libro que procura a fórmula da liberdade na punta da lingua. Un libro de historias orixinais como cada unha das persoas e dos pobos que coñecemos ou soñamos: únicos. Un libro que conta contigo para ler o mundo con palabras que tamén son túas. Un libro difícil de soñar, como a vida mesma. Contraditorio, inocente, emocionante, creativo, rebelde: un libro Made in Galiza.
  Este libro foi traducido ao curdo pola editorial Avesta, co título: Di xewnan de jî ez ê zimanê xwe winda nekim, "Nin en soños vou perder a miña lingua".

Podes ver aquí a presentación de Made in Galiza na feira do libro de Vigo 2007, a cargo de Séchu Sende, Carlos Santiago, Carlos Lema e o Galiza Pulgas Circus.

11 comentarios:

  1. Un libro feito en Galicia e para galegos. Que forma máis simpática de defeder o noso! A nosa fermosa lingua vén neste libro cos disfraces e as formas máis diversas e divertidas que poidamos imaxinar.

    Quen pensou na lingua coma unha receita? Quen nunca quixo unha boneca que falara galego?
    Que forma máis agradable de demostrar a forza da nosa lingua!
    Incluso nos fai reflexionar e darnos conta da situación da nosa lingua con exemplos, ou simplemente ver o que ocorrería se fose noutra lingua, como o castelán, fai que nos deamos conta do gravísimo erro que estamos a cometer, e o peor e que fan falta estas esaxeracións e velo dende os ollos doutras persoas para que recapacitemos.

    Volvámonos preguntar, xa non se queremos, senón se vimos algún boneco que falara en galego, pero seguramente que falaran en inglés vímolos, abofé que si.
    Pois isto hai que solucionalo, e o libro tamén da solucións e tamén nos permite ver dende os ollos das persoas concienciadas, aqueles que din con orgullo esa frase tan fermosa, que debido a súa importancia ocupa unha páxina do libro para que poidamos vela e apreciala, para que podamos comprender o significado desas catro palabras, que proclaman e reivindican a nosa lingua: “eu nunca serei yo”.

    Nós empequenecemos a Galicia, porque como ben di un dos cortos capítulos, ó agochar as súas palabras, o non querer usar as súas fermosas verbas, facemos este o noso país máis pequeño.

    Pero non todo é malo, hai palabras e persoas que loitan polo galego; unha das frases máis fermosas que nunca lin e sen dúbida a que máis me fixo reflexionar e que fai que poida resumir o que o libro nos quere transmitir e coa que remato este breve comentario:
    “Espero que aprendan a valorar a súa propia cultura, a súa identidade, pois xa se sabe que alguén que non ten raíces non pode voar”.

    ResponderEliminar
  2. Unha obra literaria de Séchu Sennde onde critíca todo aquel que desvaloriza a lingua galega sen ter máis motivos que crer que é unha lingua de pailáns .
    Neste libro de 42 relatos ten como tema principal a lingua galega, móstrasenos claramente as situacións de moitos galegos desvalorizando a súa propia lingua.
    No relato que se titula Madrith, o autor dende o punto de vista dunha muller madrileña,expón que na súa cidade non se fala castelán. Pretende que fagamos unha reflexión e critíca á falta de uso da lingua galega nas cidades.
    Este libro ensinoume a valorar o galego que é unha lingua con moita cultuta e da que me sinto orgullosa.

    ResponderEliminar
  3. Lucía Cabado31/1/13 21:58

    Séchu Sende, autor deste libro cheo de maxia, non só consigue engaiolar rapidamente aos amantes da nosa terra, senón que traspasa esa fronteira e acada chegar a persoas alleas a nosa cultura ou simplemente non identificadas con ela.
    Digo cheo de maxia, porque realmente ten algo, que non logro describir, que te atrapa dende o primeiro relato ó último. Quizais ese algo é a miña conexión directa con moitas historias das que conta, en concreto coas que están destinadas a ridiculizar as diversas situacións de menosprezo que sofre a lingua galega. Tamén, non me podo esquecer, desoutras que facilmente che arrancan un sorriso ou te emocionan coa súa sinxeleza e dozura.
    Ademais, saiban que é o medicamento máis efectivo para todas aquelas persoas que padecen o trastorno de desprezar a súa terra ou as súas raíces. Unha dose deste libro será suficiente para que consigan curar todas esas alteracións con respecto o seu berce, a terra que os viu medrar.
    Por outra banda, outro dos aspectos que me gustaron do libro, foi o feito de que está organizado en pequenos relatos. Isto permíteche gozar dunha estupenda historia en moi pouco tempo, o que che dá a oportunidade de lelo en tempos mortos, sen a preocupación de perder o fío ou omitir detalles como sucedería se se tratase de longos relatos.
    Xa para rematar, dicir que é un libro recomendable para todo o mundo, en especial para aquelas persoas que como ben di o libro son: Made in Galiza.

    ResponderEliminar
  4. Made in Galiza é un libro composto por breves relatos que teñen como tema principal a defensa da lingua galega. Nos diferentes relatos trátase de formas moi diversa dito tema principal.

    Por outra banda, o libro, tratado de forma xeral, represanta a Galicia e a súa cultura xa que se presentan relatos inocentes, creativos a par que emocionantes como xa se nos di na contraportada do mesmo.

    Pero como non podía ser doutro xeito, nun libro dividido en relatos algúns chamáronme máis a antención ca outros é o caso do relato “Estudo sociolingüístico sobre a mocidade baixo os efectos das drogas”. Neste relato en forma de estudo podemos ver a actitude que presentan os adolescentes con respecto ó galego recollendo as súas valoracións, ademaís de exemplificar algúns dos prexuízos estudados na clase:

    Vinculación do galego co mundo rural: “ Dejate de ese royo del gallego, que no estamos en la aldea” .
    O galego non serve para nada: “ Gallego,gallego, aún si supiese hablar inglés..”

    Pero a pesar destes prexuízos tamén vemos reflectido a aproximación, o apego, o compromiso... O relato reflicte as contradicións que se dan nunha situación de conflito lingüístico.

    Outro dos relato que tamén chamou a miña atención foi “Madrith” no que unha cidadá de madrid presenta unha queixa sobre a situción do español ( lingua propia de Madrid). No relato vemos como o español está a perder falantes xa que unha gran maioria da poboación deixa de falar a súa lingua e substitúea polo castelán. Polo tanto, o texto está a tratar o mesmo problema, de xeito paródico, tamén presente en Galicia con galego e o castelán.

    Para rematar faría fincapé noutros tres relatos. O primeiro, “Dióxenes” porque penso que fai referencia o número de palabras galegas que se perden a diario e o protagonista do relato, Dióxenes, representa as persoas comprometidas coa lingua que se preocupan por todas esas palabras que van desaparecendo para evitar que desaparezan.

    O segundo, o último relado do libro, “Estou contigo” porque o que comeza parecendo una carta de amor cara una rapaza, acaba sendo unha fermosa carta de amor cara a lingua do autor: o galego.

    O terceiro, e por último “Nin en soños vou perder a miña lingua” porque foi unha das escenas que se representan na obra teatral “Pelos na lingua” .

    ResponderEliminar
  5. Marta López Andón7/4/13 9:54

    Esta obra, escrita por Séchu Sende, logrou que me fixase nos distintos aspectos nos cales a nosa lingua sofre discriminacións, tratándos dunha maneira digamos peculiar.

    Divídese pois en varios relatos que nalgúns casos parodian sobre estas situacións; como pode ser en “Madrith” no que se nos conta a situación imaxinaria de desprezo que vive o castelán en Madrid, facéndonos reflexionar pois realmente estanos a contar a triste historia da nosa lingua, o galego.

    Noutro dos relatos un grupo de nenos comunicase co espírito de Castelao mediante un ouigha, e un deles que non falaba galego acabou por prometerlle a este que “...empiezo mañana mismito” referíndose a usar a lingua. Lendo este libro e difícil que non che dean ganas de facer esta mesma promesa.

    Fainos polo tanto cos diversos relatos sacar a nosa parte máis galega, e descubrir o amor que seguramente todos os galegos sentimos cara a nosa lingua; ou iso quero pensar, que todos o sentimos.

    Gustoume especialmente o último relato, e máis aínda a última frase; por esta razón remato dirixíndome a ela, o amor de moitos galegos, usando a frase final da obra. “E quería dicirche que estou contigo, miña lingua”

    ResponderEliminar
  6. “Made in Galiza” de Séchu Sende é un libro ideal para os galegos amantes da súa propia lingua xa que creo que fai unha gran reflexión sobre a situación á que está sometida hoxe en día a lingua galega.

    Este é un libro cheo de maxia que fai que te enganches desde o primeiro ata o último relato do libro.

    O principal sobre o que che fai reflexionar este libro cando o les creo que é por un lado, sacar a parte máis galega de cada un e valorar realmente a nosa lingua e por outro o valor e cariño que gardamos cara ela e que poucas veces mostramos nalgúns casos.

    O libro esta dividido en diversos relatos que fan referenza a lingua e a situación que vive como por exemplo o relato “Madrith” no que intenta reflectir a situación da lingua galega aplicada ao castelán falado en Madrid.

    Outro relato que me gustaría resaltar é “Estou contigo” xa que é un relato fermoso que cando o comezas a ler parece que é unha carta de amor cara unha persoa e finalmente resulta ser unha carta dun galego cara a lingua galega.

    Finalmente recomendo ler este libro a todo o mundo xa que pareceme un libro realmente fermoso, entretido e do que se pode aprender moito.

    ResponderEliminar
  7. O relato que máis me gustou foi: "Estou contigo". Neste fálalle á lingua de maneira amorosa e agradécelle a súa compañía coma se dunha nai se tratase. O que menos me gustou foi " O can de Sabucedo".

    Este libro gustoume moito polo léxico sinxelo e a dozura coa que Sende trata á nosa lingua. Ademais de ser unha obra á que te enganchas dende o primeiro momento.

    Recomendo "Made in Galiza" para toda clase de público que teña unha cultura mínima referinte á sociolingüística galega. Esta obra achega moita información necesaria para concienciar do estado da lingua e a necesidade da súa total normalización.

    ResponderEliminar
  8. É un libro de pequeñas historias escrito por Séchu Sende, autor galego nado na década dos 70.
    Nesta obra, o tema que predomina é a palabra. A palabra vista dende diferentes puntos, é dicir, ás veces é ela a protagonista e outras veces é a condutora dunha historia. Un exemplo no que é protagonista é na "Vendedora de palabras", no que se conta como unha muller vai a unha tenda a atopar un nome para o seu fillo. Todo isto relacionado co humor e a fantasía, porque, claro está, as palabras non se venden.
    Séchu Sende trata tamén o tema da lingua galega en diferentes ámbitos. Un dos relatos que máis me gustou relacionado co galego foi "Falar", o primeiro de todos. Nese, Clara, unha nena que aínda non fala, conta o problema de que non sabe en que lengua comezar a falar, xa que seus pais e seus avós entre eles falan en galego, pero a ela fálanlle en castelán. Vemos aquí certa crítica á sociedade.
    Outro relato relacionado coa lingua que me gustou foi "Nin en soños vou perder a miña lingua", no que unha rapaza se atopa asustada ao escoitar á xente dicir que os nenos están a perder a lingua.
    Chamoume especialmente a atención o relato "Nh positivo", no que, a través do humor, conta a historia da lingua galega e a relación co portugués. Pareceume unha maneira moi boa de contar a historia ao mesmo tempo que reivindica sobre a aceptación da grafía nh.
    Made in Galiza creo que é un libro de concienciación para frear a perda da lingua, así como de apreciación cara ás palabras e o valor que elas teñen, xa que, como el escribe, segundo un proverbio africano: Quen sabe falar nunca é pobre.
    O humor e a crítica tinguen tamén as páxinas deste libro. O primeiro é un recurso case constante, mentres que a crítica, nalgúns casos, aparece nun segundo plano.
    Creo que é un libro moi recomendable para todos, tanto para aqueles que xa están concienciados e que son devotos do galego, como para os que non o son, xa que estes últimos deberían darse de conta do privilexio que é ter unha lingua, así como poder ter a sorte de contar con dúas: unha propia, o galego, e o castelán.

    ResponderEliminar
  9. “Made in Galiza”, un libro onde o autor, Sechu Sende, reflexiona dunha forma simpática e entrentida sobre a situación na que se atopa a lingua, o galego.
    Con diversos relatos, o autor ridiculiza as situacions de menosprezo que sofre a nosa lingua, outros son moi breves, pero cunha gran mensaxe. Pero como poderiamos esperar, o autor busca nos relatos, representar a Galicia e a esencia dos galegos.
    Chamarónme especialmente a atención dous relatos, o primeiro “Estudo sociolingüístico sobre a mocidade baixo o efecto das drogas”, xa que representa dunha maneira moi diferente á que estamos habituados, as diversas opinións, e á vez os prexuízos que os adolescente teñen sobre o galego.
    O outro relato que me gustou foi o último, debido á súa orixinalidade. O autor amósanos unha carta que nun principio parece ser para a súa amada, pero que en realidade é unha carta de amor e agradecemento cara ó galego.
    Na miña opinión é un libro moi recomendable, doado de ler e de entender, pero á vez un libro que trasmite unha gran mensaxe, todos os galegos deberiamos sentirnos orgullosos de poder ter unha lingua propia, por iso tamén sería moi importante axudar para poder acabar con prexuízos existentes.
    De feito lin este libro, xa que o tiña na miña casa, porque o meu pai mo regalou fai anos, coa intención de que falase en galego.
    No libro atopamos diversos relatos que nos aportan “solucións” para acabar coa situación na que se atopa o galego actualmente.
    Un dos más significantes e “Instruccións para aprender a hablar gallego”, nos que o autor danos unhas pequenas pautas para falar galego, pero sobretodo para acabar coa vergonza que temos.

    ResponderEliminar
  10. Tamara Rubinos, 2ºBAC15/12/17 8:46

    Para min é un libro que merece a pena ler para decatarse de cousas que, ás veces, facemos sen querer, pero que perxudican a nosa lingua. Por que se os galegos non o falamos, quen máis o ía facer?

    ResponderEliminar
  11. Aray Rodríguez Díaz 2 bac B9/3/18 21:41

    Pareceume un libro moi sinxelo de ler e moi entretido.Gustoume a maneira que ten de facer pensar sobre a nosa situación lingüística.Destacaría os relatos "Eu nunca serei yo" onde se reafirma na súa lingua,"Estudo sociolungüístico sobre a mocidade có efecto das drogas"xa que reflicte o pensamento da mocidade e "Paracaídas" a historia dunha avoa con demencia que propugna o uso da lingua.En conclusión é un libro altamente recomendable do que non houbo nada que non me gustase.

    ResponderEliminar